हर्के र विर्खे

हर्के र बिर्खे - बचपन देखिको साथि, तर आज ३० वर्ष पछी मात्र भेट भो, उनिहरु लामो समय पछी भेट भएकोमा खुशी हुँदै कुराकानी थाल्छन :~ हर्के : बिर्खे !!! के छ यार तेरो हालखबर ; बिहे गरिस ? बिर्खे : गरें यार ४ वर्ष जती भो । हर्के : अहो ! त्यो त राम्रो भएछ - बधाइ छ है ल । बिर्खे : त्यती राम्रो पनि होइन । हर्के : किन ? बिर्खे : बिहे त गरियो तर न त केटी त्यती राम्री नै परी न त त्यती पढेलेखिकी नै । हर्के : अहो !!! त्यो त निकै झुर भएछ नि ; कस्ता- कस्ता केटी हरु तँ सँग हुरुक्क हुन्थे । बिर्खे : त्यती झुर पनि होइन ; बिहे मा प्रसस्त दाइजो परेको थियो । हर्के : अहो !!! त्यसो भए तँलाई त फलिफाप भएछ नि । बिर्खे : त्यती फलिफाप पनि होइन ; त्यही दाइजो बेचेर किनेको सबै गाइ- भैंसी मरेर सखाप भए । हर्के : अहो !!! यो त अलि नजाती भएछ नि । बिर्खे : त्यती नजाती पनि होइन ; गाइ - भैंसी मरे पनि तीनका छाला बेचेर प्रशस्त भेंडा हरु किने । हर्के : ए हे !!! त्यसो भए त ठिकै भएछ । बिर्खे : त्यती ठिक पनि होइन - पोहोर साल को महामारी ले सबै भेंडा हरु एक - एक गरी मरे । हर्के : हो र !!!! त्यो त अलि दूर्भाज्ञ भएछ नि !!! बिर्खे : त्यती दूर्भाज्ञ पनि नभनौं - भेंडा हरु मरे पनि तीनका रौं र छाला बेचेर पोहोर साल एउटा घर बनाएँ । हर्के : ल... !! यो त निकै सुखद खबर सुनाइस नि । बिर्खे : त्यती सुखद पनि होइन - घर बनाएको केहि महिना मै घर मा आगलागि भएर घर खरानी भो । हर्के : अहो !!!!!!!!!! यो त निकै ठुलो दु:खद घटना भएछ नि !!!! बिर्खे : त्यती ठुलो दु:खद नि होइन किनकी घर भित्र बुढी पनि थिइ ।